De Europese Unie heeft met de nieuwe Soil Monitoring Law voor het eerst een gezamenlijk wettelijk kader vastgesteld voor de bescherming en monitoring van bodemkwaliteit. De richtlijn introduceert één Europese definitie van ‘gezonde bodem’ en legt vast hoe lidstaten de toestand van hun bodems moeten meten, beoordelen en rapporteren.
De wet richt zich op vier pijlers: het monitoren en beoordelen van bodemgezondheid, het ondersteunen van bodembeheer en veerkracht, het beperken van bodemafdekking en ruimtebeslag, en het aanpakken van (potentieel) verontreinigde locaties. Daarbij wordt onder meer gekeken naar bodemorganische stof, biodiversiteit, verdichting, waterbergend vermogen en verontreinigingen zoals zware metalen, pesticiden en PFAS.
Een belangrijk uitgangspunt is het langetermijndoel om in 2050 gezonde bodems te bereiken. Dit is een streefdoel en geen juridische verplichting, maar vormt wel de basis voor een nieuw, geharmoniseerd monitoringssysteem in alle lidstaten. Uiterlijk in 2031 moeten landen hun eerste nationale bodembeoordeling opleveren.
Voor de sector van organische reststromen en bodemverbeteraars is relevant dat de richtlijn ook het herstellen van verontreinigde bodem met behulp van natuurlijke processen – waaronder toepassingen met compost en bodemverbeteraars – benoemt als mogelijke maatregel.
Lees verder de beleidsnotitie van de European Compost Network 260210_ECN Policy Brief_Soil Monitoring Law